Atrofie

Spieren zijn afhankelijk van prikkels.
Elke contractie activeert eiwitsynthese, stimuleert doorbloeding en houdt de zenuwcommunicatie actief.
Bij gebrek aan beweging of belasting verdwijnt die prikkel, waardoor het lichaam spierweefsel “afbreekt” dat niet gebruikt wordt.

Daarnaast speelt het centrale zenuwstelsel een rol.
Wanneer het brein merkt dat een spier weinig wordt gebruikt, vermindert het de aansturing.
De spier “vergeet” zijn functie — dit heet motorische deconditionering.

Hoewel beide termen te maken hebben met spierverlies, is het verschil belangrijk:

• Atrofie is meestal tijdelijk en veroorzaakt door inactiviteit of blessure.
• Sarcopenie is een leeftijdsgebonden verlies van spiermassa en kracht.

Bij beide geldt dat regelmatige training, eiwitrijke voeding en voldoende herstel het proces kunnen vertragen of omkeren.

Spieratrofie herstelt niet vanzelf.
Beweging is de sleutel — maar wel op de juiste manier.
Te zware belasting kan klachten verergeren, terwijl te weinig prikkel geen effect heeft.

Daarom wordt in de praktijk gewerkt met graded activity en functionele training:
oefeningen die passen bij de fase van herstel en het dagelijkse leven van de patiënt.